ΑΛΙΣΑΧΝΗ
1.
Τις νύχτες
η πόλη
με τους
ίσκιους
ξαγρυπνά
στο αιώνιο
χέρι
του στεναγμού
καθώς
μόνο
ο Θεός
μπορεί
να μας κοιτάξει.
2.
Να θυμάσαι
πως
σε περιμένω
στο φως
της όχθης
τα βράδια
που χαμηλώνουν
οι κορυφές
των λόφων
στον καινούργιο
των λέξεων
στόχο.
3.
Ναι
το Ουαλίσειο
όνειρο
σήμερα
ακούει
τον εαυτό του
αντίδοτο
στο
όχι
της Φρα.
4.
Ήρθε
ο άνεμος
από
την εξορία
για
να μας πάρει.
Τρελή
η αδυναμία
και
η βεβαιότητα
πανάρχαια
αγνή
μας
στέφει
βασίλισσες!
5.
Ω εσύ
που
απουσίαζες
την ώρα
του πόθου.
Ω εσύ
που
έχασες
το θρόνο.
Ω εσύ
που
κουράστηκες
στην οδό
των ζώντων.
Ω εσύ
που
ο χείμαρρος
σε πήρε.
Ω εσύ
των εσύ
ανάβλυσε
στην αυτοχειρία
το χώμα
που
σε εγκλώβισε
και
χαμογέλασε!
6.
Το μόνο
ένδυμα
που
ανήκει
σε μένα
είναι
το δέρμα
μια
και
η ψυχή
γυμνοντυμένη
αιωρείται
γητεύτρα
σύμπαντος!
7.
Σβήνουν
τα φώτα
και
βλέπω
τις σκέψεις
να
απλώνουν
στον παράδεισο
τα λάγνα
πέπλα
των αισθήσεων
εκεί
με σένα
χρυσιστή.
8.
Η άγνοια
των αισθήσεων
με κρατά
Φλεβάρη
μήνα
σε καθηλωτική
εγρήγορση
ενώ
οι φωνές
συνεχώς
με πλησιάζουν.
9.
Ποιος
γοητευτικός
κόλακας
έρχεται
για να αφυπνιστώ
πριν
του ουρανού
τα μάτια;
10.
Το τρυφερό
των χειλιών σου
άγγιγμα
θαυματοποιεί
τις σκέψεις
και
στου αιθέρα
τα πέλαγα
ταξιδευτής
εντός
δωματίου
γράφω.
11.
Σε φέραν
τα χρόνια
δώρο
ζωής
καθώς
ξέχασες
να ρθεις
κείνο
το πρωί
στο ποτάμι
που
φεύγοντας
με πήρε
για να
με προστατέψει
απo
το μέλλον.
12.
Σβήνουν
οι ήχοι
στο
καλημέρα
που
χορταριασμένο
αναχωρεί
από τα λιβάδια
της καρδιάς
για
το θαμπό
της γαλήνης
δάσος.
13.
Η συνάντηση
είχε
ένα χελιδόνι
στους πάτριους
ήχους
να τιτιβίζει
αμηχανίες
την ώρα
που
άκουγες
την άφιξη
του φιλιού
ΜΑΣ.
14.
Το αγγιζειν
διαχέεται
εντός
και
ως
αστραποβολούσα
πορεύομαι
εκτός.
15.
Η θολή
λάβα
της λάμψης
στο
ξύπνημα
της κλαίουσας
άρπας
τις νύχτες
λειαίνει
το πάθος.
16.
Η ανάσα
είναι
το ανώφελο
των μύθων
καθώς
ο ήλιος
κάνει
εντός
βόλτες.
17.
Κρύα
η λύπη
καθώς
ανεβαίνεις
το κόκκινο
της Jaipur
με μένα
αλισάχνη.
18.
Τοποθετώ
τα καρφιά
στις λέξεις
και
τα επιστρέφω
στους
ανέμους.
-Λόγια ανακύκλωση-
19.
Παγίδεψες
το εγώ
στους
βράχους
της ματαιότητας
και
εξαπάτησες
ως
φτηνό
φως
τη σκιά.
Ο μηδενικός
της τροχιάς
αριθμός
σου
ανήκει.
20.
Φύτεψα
ένα
βλέμμα
στων
ανθρώπων
τα χέρια
και
κείνοι
τα
έκοψαν.
21.
Γράφω
ανορθόγραφα
καθώς
τα συναισθήματα
είναι
εκτός
ελέγχου.
22.
Ονειρεύτηκα
άυλες
λέξεις
στην
άπλα
της γραφής
γι' αυτό
και
έμεινα
μονή
και
μόνη!
23.
Ματώνουν
τα πριόνια
καθώς
πάνω σας
προσγειώνονται
ως
μετάλλαξη
λύπης.
24.
Είδωλο
κόκκινο
σκύβει
και
σμίγει
στης μνήμης
τα χείλη
την πλάνη
του Φιλοκτήτη.
25.
Επιζείς
στις
λέξεις
εκτός
σαρκός
στιγμή
αιώνια!
26.
Φιλώ
τη σιωπή
στη λάμψη σου
τόλμη
ονείρου
στο μυστήριο
της παραίσθησης.
27.
Ανοργασμική
πουτάνα
η ευτυχία
θολός
φόβος
στον άγιο
δρόμο.
28.
Είσαι
στην
εσθήτα
της
ποίησης
η
έκφρασή μου.
29.
Ρέουν
πανσέληνα
φώτα
στους
χιτώνες
της
φωνής σου.
30.
Χάθηκε
ο τελευταίος
σπαραγμός
στο άγγιγμα
των χειλιών σου
τώρα
που
η βροχή
έγινε
θάλασσα.
