Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ



ΣΤΟ ΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ  ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΜΑΣ ΔΙΝΕΤΑΙ ΥΠΟ ΜΟΡΦΗ ΚΡΙΣΗΣ. Ο ΦΩΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΤΕΡΗΣΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΗΝ ΕΡΙΣΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΑ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΠΑΡΟΝΤΟΣ.  Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΔΗΜΙΑ ΣΜΙΞΗ. Η ΜΝΗΜΗ  ΕΥΦΩΝΗ ΔΡΑΜΑΤΟΠΟΙΕΙ  ΤΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ  ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ!!
ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΗΔΟΝΗ!!   ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΩΝ ΚΟΛΑΚΩΝ!!

ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ

Η    Π Ο Ι Η Σ Η



ΟΛΙΣΘΗΡΗ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΗ  ΣΤΟ ΝΟΤΙΣΜΕΝΟ ΜΑΝΔΥΑ ΤΗΣ!!

ΑΜΦΙ   ΔΡΟΜΗ
ΔΙΑ       ΔΡΟΜΗ
ΕΠΙ       ΔΡΟΜΗ
ΤΑΧΥ  ΔΡΟΜΗ

ΜΕΤΕΩΡΗ  ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΗ  ΚΑΤΑΦΥΓΗ!

ΠΟΛΥ    ΜΟΧΘΗ
ΠΟΛΥ    ΠΛΟΚΗ
ΠΟΛΥ    ΦΗΜΗ
ΠΟΛΥ    ΤΙΜΗ
ΠΟΛΥ   ΔΡΟΜΗ

ΡΕΟΥΣΑ ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΦΘΟΡΑΣ. ΑΥΤΟΣΗΝΤΗΡΗΤΗ  ΚΑΙ ΕΡΗΜΗ. ΑΛΛΟΤΡΙΑ ΚΑΙ ΑΦΥΛΑΚΤΗ. ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΝΕΥ ΚΤΕΡΙΣΜΑΤΩΝ.
ΑΣΤΡΑΠΗ ΚΑΙ ΕΡΕΒΟΣ.

ΑΣ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΟΙΚΗΣΟΥΜΕ

ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΣ ΛΑΜΨΕΙ  ΓΙΑ ΜΑΣ!


21 ΜΑΡΤΗ 2012  ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ




Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

ΩΔΕΙΟΜΥΘΟΣ


ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ

ΣΤΗΛΕΣ
ΟΥΡΑΝΙΕΣ
ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΜΟΥ





ΕΜΦΑΝΙΖΕΣΑΙ
ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ
ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΣ
ΤΗ ΜΟΙΡΑ
ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ






ΜΙΑ

 Η ΑΡΕΤΗ
ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

ΕΣΥ






ΣΤΟ ΒΥΘΟ

ΟΡΓΑΣΜΙΚΕΣ
ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ
Μ ΕΝΑ ΘΑΝΑΤΟ
ΑΝΑΣΤΑΣΗ





ΝΤΥΜΕΝΟΣ
ΧΩΜΑ
ΦΘΕΙΡΟΜΑΙ
ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ






ΝΟΘΑ
Η ΡΙΖΑ
ΤΗΣ ΠΛΗΓΗΣ
ΤΡΟΜΟΣ ΘΡΙΑΜΒΟΥ
ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ
ΑΗΧΟ ΣΗΜΑΝΤΡΟ







ΘΥΣΙΑΖΩ
ΤΑ ΣΠΕΡΜΑΤΑ
ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

ΒΙΑΣΜΟ
ΖΩΗΣ






ΠΕΤΡΩΝΩ
ΚΑΘΩΣ
ΦΛΕΓΕΤΑΙ
Η ΖΩΗ ΜΟΥ







ΘΑΝΑΤΟΔΟΧΟΣ
ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΕΙΣ
ΦΩΤΙΕΣ
ΕΡΩΤΩΝ






ΟΡΑΤΗ
ΠΛΗΓΗ
ΣΤΟ ΕΡΕΒΟΣ
Ο MARIO
ΝΕΚΡΗ
ΕΛΠΙΔΑ
ΣΤΟΝ ΕΛΙΓΜΟ
ΤΟΥ ΝΟΥ









ΠΑΡΑΛΗΡΟΥΝ
ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ
ΣΤΙΣ ΕΡΗΜΙΕΣ
ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
ΟΤΑΝ
ΣΕ ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ








Η ΑΙΣΘΗΣΗ
ΧΑΝΕΙ
ΤΟ ΒΛΕΜΑ
ΚΑΘΩΣ
ΒΑΣΤΑ
ΣΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΗΣ
ΤΟ ΝΕΚΡΟ

ΑΥΡΙΟ






Η ΠΙΚΡΑ
ΣΤΕΦΑΝΩΝΕΙ
ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

ΔΩΡΕΑ
ΕΠΙ ΜΑΤΑΙΩ








ΠΡΟΣΚΥΝΩ
ΤΗ ΘΛΊΨΗ
ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ







ΚΡΑΥΓΗ
ΓΕΝΝΑΣ
ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ
ΚΑΙ ΓΩ

ΚΑΡΠΟΦΟΡΑ
ΣΤΕΙΡΑ







ΕΡΕΒΕΙΑ
ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΤΟ ΟΛΟ

ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΣ
Η
ΑΥΤΑΠΑΤΗ






ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ
ΤΡΙΓΜΟΥΣ
ΔΕΗΣΕΩΝ
ΠΡΙΝ
ΤΟΝ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ







ΜΗΔΕΝΙΖΕΙΣ
ΣΠΕΡΝΟΝΤΑΣ
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ
ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ






ΒΙΑΖΕΙ
ΤΗΝ ΨΥΧΗ
Η ΑΓΧΌΝΗ
ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ
ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ
ΠΙΚΡΑΣ
ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΟΣ
ΜΗΔΕΝΙΚΟΣ
ΙΛΙΓΓΟΣ







ΣΤΟΝ ΚΑΡΠΟ
ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ
ΧΑΜΟΓΕΛΟ
ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ
ΛΑΣΠΗ ΖΩΗΣ
ΚΑΤΑΡΑ
ΑΠ ΤΗ ΜΗΤΡΑ
ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ








ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ
Η ΑΡΧΗ
ΤΗΝ ΩΡΑ

ΠΟΥ
ΑΡΧΙΖΕΙ
ΤΟ ΤΕΛΟΣ

ΤΥΦΛΟΣ ΛΥΓΜΟΣ
ΨΥΧΗΣ







ΣΑΠΙΟ
ΒΗΜΑ
ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΣ
ΣΤΟ ΣΚΕΛΕΤΟ
ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ







ΠΕΤΡΑ
Η ΕΥΤΥΧΙΑ
ΣΤΑ ΒΑΣΑΝΑ
ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ
ΚΑΙ

ΣΥ
ΝΑ ΛΙΘΟΒΟΛΕΙΣΑΙ
ΩΣ ΥΣΤΑΤΟΣ
ΠΡΩΤΟΣ







ΕΞΑΡΓΥΡΩΝΩ
ΤΗ ΛΗΘΗ
ΜΕ ΛΑΘΗ

ΣΙΩΠΗΣ









ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΟΜΑΙ

ΚΕΝΟΣ

ΣΤΟ ΚΕΛΥΦΟΣ ΜΟΥ







ΟΙ ΟΥΛΕΣ
ΣΤΑΥΡΩΝΟΥΝ
ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ
ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΚΕΣ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
ΜΝΗΜΟΝΙΣΙΑΚΟΥ
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ








ΟΛΑ
ΜΑΣ

ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ
ΕΚΤΟΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ






Ο ΧΡΟΝΟΣ
ΚΡΑΤΑ
ΤΙΣ ΑΦΕΣ
ΣΤΟ ΕΣΑΕΙ
ΑΝΑΜΝΗΣΗ

 





ΑΝΑΣΑΙΝΟΥΝ
ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ
ΣΤΟ ΒΥΘΟ
ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
ΦΤΕΡΟ
ΓΚΑΟΥΝΤΙΟΥ
ΠΟΘΟΥ








ΕΚΟΨΕ
ΤΟ ΠΑΘΟΣ
ΤΟ ΒΡΑΔΥ
ΤΗΣ ΕΡΧΟΜΕΝΗΣ
ΣΥΛΛΑΒΗΣ
ΑΠΟ ΑΓΝΟΙΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ








ΠΗΓΑΙΝΩ
ΣΤΑ ΤΟΠΙΑ
ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΩΝ

ΕΚΕΙ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ

ΚΑΙ
ΑΓΑΠΙΕΜΑΙ
ΣΤΗ ΜΕΛΑΧΓΟΛΙΑ
ΤΗΣ ΓΗΣ





ΦΟΒΑΜΑΙ
ΤΗ ΣΕΛΗΝΗ
ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

 
Ο ΤΟΚΕΤΟΣ
ΚΕΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ
ΤΟ ΛΕΥΚΟ
ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΣΟΥ;









ΑΠΟΣΤΗΘΙΖΕΙΣ
ΜΥΣΤΙΚΑ
ΩΣ
ΠΡΟΣΧΗΜΑ
ΖΩΗΣ








ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ
ΚΑΙ
ΕΙΜΑΙ 50
ΣΤΗ ΕΠΟΜΕΝΗ
ΘΑ ΕΙΜΑΙ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ








ΘΗΡΙΟ
ΔΑΙΜΟΝΑΣ
ΤΟ ΚΑΚΟ

ΚΑΙ

ΣΥ
Η ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ







ΣΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ
ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΣΟΥ
ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ
ΑΠΑΡΤΟ









ΞΕΚΟΥΜΠΩΣΕ
ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ
ΚΑΙ

ΤΡΑΒΗΞΕ
ΕΞΩ
ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ








ΣΤΑΧΤΗ
ΤΟ ΟΡΑΜΑ
ΣΤΟΥ ΑΛΛΟΥ
ΤΟ ΧΡΟΝΟ









ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ
ΔΑΚΡΥΣΕ
ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ








ΝΙΚΑΣ

ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ








ΑΙΩΡΕΙΣΑΙ
ΣΤΟ ΑΚΙΝΗΤΟ
ΤΟΥ ΡΙΓΟΥΣ
ΣΠΕΡΜΑ
ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ
ΘΑΝΑΤΟΥ






ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ
ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ
ΤΗΣ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ
ΡΕΦΡΕΝ
ΚΟΣΜΟΥ






Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ





Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ ΕΙΝΑΙ

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΟΔΟΣ ΠΟΥ ΤΗ ΔΙΑΒΑΙΝΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ;



ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΑΝΑΛΥΘΗΚΕΝ Η ΣΙΩΠΗ


Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΓΙΞΕ ΤΑ ΜΥΧΙΑ


Σ ΑΚΑΤΟΙΚΗΤΟ ΧΑΟΣ ΚΥΛΗΣΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ


ΟΤΑΝ ΕΧΑΡΙΣΘΗΚΑΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΟΧΘΗ


ΟΧΘΗ ΤΩΝ ΕΛΑΦΡΩΝ ΣΚΙΩΝ


ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΗ ΑΛΛΟΤΕ ΑΠΟ ΔΑΚΡΥΑ


ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΟΙΤΑΞΑΝ


ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΑΠΟΣΠΑΣΘΗΚΑΜΕ ΑΠ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΜΑΣ


ΟΠΩΣ ΑΠΟΣΠΑΣΘΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΑΡTΙΑ.





ΟΙ ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΑ ΝΕΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟ 1935. ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥΣ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΤΙΧΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΥΦΟΥΣ ΜΕ ΝΕΑ ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ.210 BEATON



Ο ΕΡΩΤΑΣ


ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ


ΚΙ ΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΤΟΥ


ΚΙ Η ΗΧΩ ΤΗΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ ΤΟΥ


ΣΤΟΝ ΠΙΟ ΒΡΕΜΕΝΟ ΒΡΑΧΟ ΤΗΣ Η ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΤΙΚΙΑ ΠΡΟΣΜΕΝΕ Ι


ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ.




Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΥΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΙΚΟ ΠΑΠΠΑ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΟΤΙ Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΈΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΠΕΙΡΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΕΙΧΕ ΠΡΟΣΕΞΕΙ ΚΑΝΕΙΣ. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΙΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ. ΕΙΝΑΙ ΟΥΔΕΤΕΡΗ. ΔΕΝ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΤΗΣ ΛΕΙΠΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΟΥΣΙΑ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΤΙΖΕΙ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ. ΤΟ ΠΡΟΣΟΝ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΑΝΑΡΩΤΟΥΜΕΝΟΣ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ Η ΠΗΓΗ ΓΝΗΣΙΑΣ ΤΕΧΝΗΣ.

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΩ ΜΕ ΕΝΟΧΛΗΣΑΝ. ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑΤΙ ΘΕΩΡΕΙ ΤΟΝ ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟ ΑΚΡΟΒΑΣΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΕΙΑΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΑΘΛΙΕΣ ΛΕΓΕΩΝΕΣ ΦΡΙΚΤΩΝ ΣΤΙΧΩΝ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΜΕ ΑΜΟΥΣΕΣ ΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ ΟΛΙΓΩΝ ΠΑΡΑΞΕΝΩΝ ΛΟΓΩΝ ΠΟΥ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ. ΕΔΩ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΣΤΟ ΑΕΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟ. ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΚΕΙΝΟ ΤΟ ΗΔΗ ΓΝΩΣΤΟ ΚΑΙ ΠΕΠΑΤΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΠΑΡΟΧΗΜΕΝΟ. ΟΤΑΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑ ΟΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ ΤΟ 1940 ΠΗΡΑ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΗΣΑ.

Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ ΕΠΙΡΕΑΣΤΗΚΕ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΥΑΡ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΟ 1929 ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΚΑΟΥΦΜΑΝ.. ΤΟΝ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΕ Ο ΥΠΕΡΚΕΡΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ . Η ΣΥΝΤΟΜΙΑ ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ. ΤΟ ΦΩΣ ΣΕ ΚΕΙΝΟ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ.ΒΙΤΙ 116-18 Ο ΕΛΥΤΗΣ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΕΡΕΑΛΙΣΤΕΣ ΤΟ ΞΑΦΝΙΑΣΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ. ΣΜΙΓΕΙ ΤΑ ΠΙΟ ΑΠΟΜΑΚΡΑ ΣΤΟΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ Σ ΕΝΑ ΑΝΩΤΕΡΟ ΕΠΙΠΕΔΟΚΑΙ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ ΒΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΜΩΣ ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ Σ ΕΝΑ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ ΜΕ ΟΝΕΙΡΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ .



Ω ΕΙΚΟΝΑ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΗ


ΦΩΤΟΧΥΣΙΑ


ΝΤΥΝΕΙΣ ΚΑΘΕ ΜΕΤΕΩΡΗ ΕΝΝΟΙΑ


ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ


ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΤΑΡΑΞΙΑ


ΕΚΕΙ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ






ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ


ΤΙΣ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΜΑΣ ΑΡΠΕΣ


ΑΥΛΟ ΠΕΡΙΒΛΗΜΑ.





ΑΥΤΟ ΒΕΒΑΙΑ ΜΑΡΤΥΡΕΙ ΟΡΙΜΟΤΗΤΑ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΣΤΟ ΑΙΣΘΗΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΛΛΑ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΤΟ ΕΣΩ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. Ο ΛΥΡΙΣΜΟΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΗ ΡΟΗ ΣΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΠΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΣΕ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ..ΥΜΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΙΔΙΩΜΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΠΙΟΥ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ. ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΓΙ ΑΥΤΑ ΤΟΝ ΣΥΝΕΔΕΣΑΝ ΜΕ ΤΟ ΜΕΤΑΞΑ. ΟΜΩΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΗΘΩΡΙΚΗ ΤΟΥ ΕΚΦΡΑΣΗ ΔΙΝΕΙ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΦΥΓΗΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΛΗΓΩΝΕΙ ΟΠΩΣ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΣΕΦΕΡΗΣ.



ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ. ΣΕ ΠΗΡΑ ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΠΗΡΕΣ ΤΗΝ ΑΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΣ ΕΙΚΟΣΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ. ΣΕ ΠΗΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΡΙΓΟΣ ΠΟΥ ΑΝΑΠΟΔΟΓΥΡΙΖΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΦΗΣΑ ΠΕΡΑ ΣΑΝ ΑΝΟΙΧΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΑ ΟΣΤΡΑΚΑ. ΣΕ ΠΗΡΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΣΤΗΝ ΑΣΤΡΑΠΗ ΣΤΟ ΔΕΟΣ ΣΤΟ ΕΝΣΤΙΧΤΟ. ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΩ ΜΕΡΑ ΣΦΙΓΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΩΣ ΤΟ ΝΑΔΙΡ, ΕΣΥ ΦΕΥΓΕΙΣ ΚΑΙ ΧΑΝΕΣΑΙ ΝΙΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΟΥ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΜΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑ ΘΕΟΥ ΜΙΑ ΠΟΛΥΤΑΡΑΧΗ ΑΝΕΞΗΓΗΤΗ ΕΥΤΥΧΙΑ.


ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΜΙΜΗΘΗΚΑ ΣΕ ΣΕΝΑ.


ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΟΧΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΘΗΛΥ ΚΑΙ ΔΙΝΕΙ ΝΟΗΜΑ ΣΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΛΛΟ ΑΠΑΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ. Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΑΔΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΡΕΟΥΣΑ ΕΚΦΡΑΣΗ

ΣΥΧΝΑ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΒΡΥΣΤΙΚΟΣ ΚΑΛΠΑΖΩΝ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΑΠΟΚΛΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΟΥΣΑ ΣΥΝΓΚΛΙΤΙΚΗ ΡΟΠΗ.

Ο ΙΔΟΣ ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ ΑΝ Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΤΟΛΜΗΣ ΠΟΥ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΕΡΕΑΛΙΣΜΟΥ ΕΞΕΦΡΑΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΙΔΑΝΙΚΑ Η ΤΟΝ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΕ;

ΤΟ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ ΜΕ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΕΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ΚΑΘΩΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΠΡΩΤΑΚΟΥΣΤΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ ΕΤΣΙ ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ. ΤΟ ΑΣΥΝΥΘΙΣΤΟ ΠΛΕΓΜΑ ΤΟΥΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ. ΤΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΨΥΧΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΤΟΥ ΔΕΝ ΔΙΕΠΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ. Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΟΠΩΣ Η ΣΙΩΠΗ Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΟ. ΟΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΕΣ ΚΑΙ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ ΟΠΩΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΑ ΔΕ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΩΣ ΤΟΜΗ ΣΤΟΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ ΧΡΟΝΟ ΤΗΣ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΣ.



ΤΟ 1940 ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΝΕΙ ΣΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΑΥΤΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΔΙΔΕΙ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ . ΤΟ 1945 ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΙ ΤΟ ΠΟΛΥΣΤΙΧΟ ΠΟΙΗΜΑ ΑΣΜΑ ΗΡΩΙΚΟ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ ΑΝΘ ΥΠΟΛΟΧΑΓΟ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ . Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΚΗ ΕΜΕΠΙΡΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΙΤΑΛΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Η ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΑΝΗΣ. Η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ Ο ΥΜΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΥΠΟΧΩΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΙΑΙΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ .



ΤΩΡΑ ΚΕΙΤΕΤΑΙ ΑΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΤΣΟΥΡΟΥΦΛΙΣΜΕΝΗ ΧΛΑΙΝΗ


M’ ΕΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΜΕΝΟ ΑΓΕΡΑ ΣΤΑ ΗΣΥΧΑ ΜΑΛΛΙΑ


M’ ΕΝΑ ΚΛΑΔΑΚΙ ΛΗΣΜΟΝΙΑΣ ΣΤ’ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΤΟΥ ΑΥΤΙ


MΟΙΑΖΕΙ ΜΠΑΞΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ’ΦΥΓΑΝ ΑΞΑΦΝΑ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ


MΟΙΑΖΕΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΤΟ ΦΙΜΩΣΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑ


MΟΙΑΖΕΙ ΡΟΛΟΙ ΑΓΓΕΛΟΥ ΠΟΥ ΕΣΤΑΜΑΤΗΣΕ


MΟΛΙΣ ΕΙΠΑΝΕ «ΓΕΙΑ ΠΑΙΔΙΑ» ΤΑ ΜΑΤΟΤΣΙΝΟΡΑ


KΙ Η ΑΠΟΡΙΑ ΜΑΡΜΑΡΩΣΕ...






ΚΕΙΤΕΤΑΙ ΑΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΤΣΟΥΡΟΥΦΛΙΣΜΕΝΗ ΧΛΑΙΝΗ.


ΑΙΩΝΕΣ ΜΑΥΡΟΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥ


AΛΥΧΤΟΥΝ ΜΕ ΣΚΕΛΕΤΟΥΣ ΣΚΥΛΙΩΝ ΤΗ ΦΟΒΕΡΗ ΣΙΩΠΗ


KΙ ΟΙ ΩΡΕΣ ΠΟΥ ΞΑΝΑΓΙΝΑΝ ΠΕΤΡΙΝΕΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΕΣ


AΚΟΥΝ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ•


ΌΜΩΣ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΚΑΗΚΕ, ΟΜΩΣ Η ΓΗ ΚΟΥΦΑΘΗΚΕ


ΌΜΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΕ ΤΗΝ ΠΙΟ ΣΤΕΡΝΗ ΚΡΑΥΓΗ


ΌΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣΕ ΜΕ ΤΗ ΣΤΕΡΝΗ ΚΡΑΥΓΗ.






ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΚΕΔΡΑ


XΩΡΙΣ ΑΛΛΑ ΚΕΡΙΑ


KΕΙΤΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΣΟΥΡΟΥΦΛΙΣΜΕΝΗ ΧΛΑΙΝΗ•


ΆΔΕΙΟ ΤΟ ΚΡΑΝΟΣ, ΛΑΣΠΩΜΕΝΟ ΤΟ ΑΙΜΑ


ΣΤΟ ΠΛΑΙ ΤΟ ΜΙΣΟΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟ ΜΠΡΑΤΣΟ


KΙ ΑΝΑΜΕΣ’ ΑΠ’ ΤΑ ΦΡΥΔΙΑ―


MΙΚΡΟ ΠΙΚΡΟ ΠΗΓΑΔΙ, ΔΑΧΤΥΛΙΑ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ


MΙΚΡΟ ΠΙΚΡΟ ΠΗΓΑΔΙ ΚΟΚΚΙΝΟΜΑΥΡΟ


ΠΗΓΑΔΙ ΟΠΟΥ ΚΡΥΩΝΕΙ Η ΘΥΜΗΣΗ!


Ω! ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΤΕ, Ω ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΤΕ ΑΠΟ ΠΟΥ ΤΟΥ-


AΠΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ’ΦΥΓΕ Η ΖΩΗ. ΜΗΝ ΠΕΙΤΕ ΠΩΣ


MΗΝ ΠΕΙΤΕ ΠΩΣ ΑΝΕΒΗΚΕ ΨΗΛΑ Ο ΚΑΠΝΟΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ


ΈΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΈΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΜΙΑ


ΈΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΑΡΑΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗ


KΙ Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΠΑΝΤΟΤΙΝΟΣ ΕΤΣΙ ΜΕΜΙΑΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!





ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ. Ο ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΕ ΕΥΡΗΜΑΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ. Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΠΗΡΕΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ. ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ ΛΥΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΧΟΡΤΑΡΙ ΦΥΤΡΩΝΕΙ ΣΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟΥ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΑΘΗΚΕ ΑΛΛΑ Η ΖΩΗ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ, ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗΝ. ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ ΕΔΩ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ.236 BEATON



ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΦΡΥΔΙΑ


TΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΒΡΟΝΤΗΞΑΝΕ


ΎΣΤΕΡΑ ΛΙΩΣΑΝ ΧΙΟΝΙ ΝΑ ΞΕΠΛΥΝΟΥΝ


TΟ ΚΟΡΜΙ ΤΟΥ, ΣΙΩΠΗΛΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ


KΑΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ, ΜΙΚΡΟ ΠΟΥΛΙ ΑΚΕΛΑΗΔΙΣΤΟ


KΑΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ, ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΙΑΣ


ΒΡΟΝΤΗΞΑΝ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ


ΔΕΝ ΕΚΛΑΨΑΝ


ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΛΑΨΟΥΝ


ΉΤΑΝ ΓΕΝΝΑΙΟ ΠΑΙΔΙ!




ΤΟ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΠΟΥ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΤΗΚΕ Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΥΝΔΥΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ.



ΤΩΡΑ ΧΤΥΠΑΕΙ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ Τ’ ΟΝΕΙΡΟ ΜΕΣ ΣΤΟ ΑΙΜΑ


TΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Η ΠΙΟ ΣΩΣΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ:


ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


ΈΛΛΗΝΕΣ ΜΕΣ ΣΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ:


EΛEYΘEPIA


ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΘΑ ΔΑΚΡΥΣΕΙ ΑΠΟ ΧΑΡΑ Ο ΗΛΙΟΣ






ΣΤΕΡΙΕΣ ΙΡΙΔΟΧΤΥΠΗΜΕΝΕΣ ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΤΑ ΝΕΡΑ


KΑΡΑΒΙΑ Μ’ ΑΝΟΙΧΤΑ ΠΑΝΙΑ ΠΛΕΟΥΝ ΜΕΣ ΣΤΟΥΣ ΛΕΙΜΩΝΕΣ


TΑ ΠΙΟ ΑΘΩΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ


TΡΕΧΟΥΝ ΓΥΜΝΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΡΩΝ


KΙ Η ΣΕΜΝΟΤΗ ΦΩΝΑΖΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΦΡΑΧΤΗ


ΠΑΙΔΙΑ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ΓΗ ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ...






ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Η ΠΙΟ ΣΩΣΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ!






ΜΕ ΒΗΜΑ ΠΡΩΙΝΟ ΣΤΗ ΧΛΟΗ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ


OΛΟΕΝΑ ΕΚΕΙΝΟΣ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ•


ΤΩΡΑ ΛΑΜΠΟΥΝΕ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ΟΙ ΠΟΘΟΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ


XΑΜΕΝΟΙ ΜΕΣ ΣΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ•


ΓΕΙΤΟΝΟΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ ΟΙ ΠΟΘΟΙ ΦΛΕΓΟΝΤΑΙ•


ΠΟΥΛΙΑ ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΤΟΥΝ, ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΑΔΕΡΦΑΚΙΑ ΤΟΥ


ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΝ ΦΩΝΑΖΟΥΝ, ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΤΟΥ


«ΠΟΥΛΙΑ ΚΑΛΑ ΠΟΥΛΙΑ ΜΟΥ, ΕΔΩ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ!»


«ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΚΑΛΟΙ ΜΟΥ, ΕΔΩ Η ΖΩΗ ΑΡΧΙΖΕΙ!»


ΑΓΙΑΖΙ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΓΥΑΛΙΖΕΙ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΟΥ






ΜΑΚΡΙΑ ΧΤΥΠΟΥΝ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΑΠΟ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟ


ΑΥΡΙΟ, ΑΥΡΙΟ, ΑΥΡΙΟ: ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!





ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΣΧΕΔΟΝ ΓΙΑ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΣΩΠΑΙΝΕΙ ΠΟΙΗΤΙΚΑ.

ΕΠΑΝΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΞΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ. ΣΥΝΤΟΜΑ ΛΥΡΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΕΣΩΣΤΡΕΦΗ ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΜΕ ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΟ ΕΣΩ ΕΚ ΔΙΑΜΕΤΡΟΥ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΑΣΜΑ ΗΡΩΙΚΟ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ.



Ο ΚΑΗΜΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΣΟ ΜΕ ΠΥΡΠΟΛΗΣΕ, ΠΟΥ Η ΛΑΜΨΗ


ΜΟΥ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ.



ΚΕΙΝΟΣ ΜΕ ΠΕΜΠΕΙ ΤΩΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΙΑ ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΙΘΕΡΟΣ.


ΛΟΙΠΟΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΓΥΡΕΥΑ ΕΙΜΑΙ.


Ω ΛΙΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, ΣΥΝΕΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ


ΧΕΙΜΩΝΑ ΕΛΑΧΙΣΤΕ


Η ΖΩΗ ΚΑΤΑΒΑΛΛΕΙ ΤΟΝ ΟΒΟΛΟ ΤΟΥ ΦΥΛΛΟΥ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ


ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ ΜΕΣΑ ΤΩΝ ΑΦΡΟΝΩΝ Μ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΤΡΙΖΟΝΙ


ΚΑΤΑΚΥΡΩΝΕΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΤΟΥ ΑΝΕΛΠΙΣΤΟΥ.





ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΠΟΧΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΝΘΕΤΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ. ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗΣ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗΣ.

ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΑΥΤΟ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΖΕΙ ΤΟ ΜΥΘΙΚΟ ΑΡΧΕΤΥΠΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΜΕ ΚΕΙΝΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ, ΜΕ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΣΤΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ. ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΣΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΑΤΙΝΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ .

ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΑΚΡΟΣΚΕΛΕΣ ΣΥΜΜΕΤΡΙΚΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΠΕΡΙΠΛΟΚΟ ΠΟΙΗΜΑ. ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ ΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΤΑ. ΘΕΩΡΟΥΝ ΟΤΙ Μ ΑΥΤΟ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΟΥΡΕΑΠΙΣΜΟ. Σ ΑΥΤΟΥΣ Ο ΕΛΥΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑ ΟΤΙ Η ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΝΕΟΥΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ Σ ΕΝΑ ΝΕΟ ΣΤΕΡΕΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ. ΔΗΛΑΔΗ ΕΧΟΝΤΑΣ ΑΦΟΜΟΙΩΣΗ ΤΟΥΣ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΝΤΕΣ ΕΠΙΣΗΜΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΑΝ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΗ ΛΥΤΡΩΣΗ, ΔΗΛΑΔΗ ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ. .



ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΙ ΟΙ ΩΡΕΣ ΓΥΡΙΖΑΝ ΟΠΩΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ


ΜΕ ΠΛΑΤΙΑ ΜΕΝΕΞΕΔΕΝΙΑ ΦΥΛΛΑ ΣΤΟ ΡΟΛΟΙ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ


ΔΕΙΧΤΗΣ ΗΜΟΥΝ ΕΓΩ


ΤΡΙΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΕΜΠΤΗ


Ο ΙΟΥΝΙΟΣ Ο ΙΟΥΛΙΟΣ Ο ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ


ΕΔΕΙΧΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΡΧΟΤΑΝ ΑΡΜΗ


ΚΑΤΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΕΝΤΟΜΑ ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ


ΜΑΚΡΙΝΕΣ ΑΣΤΕΡΟΠΕΣ ΤΗΣ ΙΡΙΔΑΣ


ΟΛΑ ΤΟΥΤΑ ΚΑΙΡΟΣ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ


Ο ΚΑΙΡΟΣ ΤΟΥ ΣΚΥΜΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΟΔΑΜΟΥ


Ο ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΟΥ ΕΙΠΕ


ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΈΣΠΡΩΞΕ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΔΑΧΤΥΛΟ


ΣΤΗΝ ΚΟΡΦΗ ΤΟΥ ΚΑΒΟΥ ΦΟΡΕΣΕ ΜΕΛΑΝΟ ΦΡΥΔΙ


ΑΠΟ ΜΕΡΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟ ΦΩΣΦΟΡΟ ΕΧΥΣΕ


ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΙΠΕ, ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΟΡΜΙ ΣΟΥ


ΦΛΕΒΕΣ ΚΆΛΙΟ ΜΑΓΓΑΝΙΟ


ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΙΤΑΝΩΜΕΝΑ


ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ


ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΤΟΤΕ ΣΦΙΧΘΗΚΕ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ


ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΡΙΞΙΜΟ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ ΜΕΣΑ ΜΟΥ


ΜΙΑΣ ΝΥΧΤΟΣ ΠΟΥ ΕΣΙΜΩΝΕ ΙΣΩΣ





ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΙ ΜΙΚΡΟΤΕΡΕΣ ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΟΠΩΣ ΤΟ ΦΩΤΟΔΕΝΤΡΟ ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΗΛΙΑΤΟΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΛΥΡΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΙΟΥΝ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΜΥΧΙΟΥ ΤΗΣ ΔΙΕΙΣΔΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ . ΠΟΙΗΣΗ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ



ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ


ΩΣΑΝ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΑΧΕ ΔΕΝ ΕΙΔΑ…….


ΠΟΛΛΑ ΔΕ ΘΕΛΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ


ΝΑ Ν ΗΜΕΡΟΣ ΝΑ ΝΑΙ ΑΚΑΚΟΣ






ΛΙΓΟ ΦΑΙ ΛΙΓΟ ΚΡΑΣΙ ….


ΚΙ ΟΠΟΥ ΦΩΛΙΑΣΕΙ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΙ


ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΦΤΑΝΕΙ ΕΚΕΙ


ΜΑ ΡΘΑΝ ΑΛΛΙΩΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ


ΤΟΝΕ ΞΥΠΝΑΝ ΧΑΡΑΜΑΤΑ


ΤΟΝ ΠΑΝ ΤΟ ΦΕΡΝΟΥΝ ΠΙΣΩ ΜΠΡΟΣ


ΤΟΥ ΤΡΩΝΕ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΓΟ ΒΙΟΣ


……………………


ΧΑΡΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΥ ΝΑΙ ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΙ


ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΣΥ


ΧΑΡΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΥ ΝΑΙ ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΙ


ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΟΡΤΑΣΗ





ΛΥΠΗ- ΛΥΠΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΕ ΜΙΛΙΕΣΑΙ……….






ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΘΕΛΗΣΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΜΩΡΗΣΑΝ ΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥ.





ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΧΑΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΧΑΜΕΝΟΣ ΕΔΩ ΣΤΗΝ


ΑΚΡΗ ΠΟΥ Μ ΑΠΩΘΗΣΑΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΤΟΥΤΟΥ ΟΙ ΣΥΜΦΟΡΕΣ


ΘΕΛΗΣΑ ΝΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΩ ΑΛΜΑ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΟ ΑΠΟ ΤΗ ΦΘΟΡΑ


ΚΙ ΟΜΩΣ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΧΑΜΗΛΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΔΑ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ


ΠΑΛΕΥΑ ΝΑ ΒΓΩ ΑΠ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΜΟΥ ΚΕΙΝΟΣ Ο ΠΟΘΟΣ ΜΕ ΠΗΓΑΙΝΕ ΨΗΛΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟΣΟ


ΔΥΝΑΤΑ ΓΥΡΙΣΤΗΚΕ ΠΟΥ ΕΥΡΕΘΗΚΑ ΛΟΞΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΣΑΛΕΥΩ


ΜΕ ΕΝΑΝ ΚΗΠΟ ΡΕΟΥΜΕΝΟ ΑΠΟ ΒΟΤΣΑΛΑ ΛΕΥΚΑ ΚΑΙ ΔΙΑΥΓΕΙΑ ΚΥΑΝΟΥ ΤΗΣ ΜΕΝΤΑΣ.


…………………………………….


ΗΛΙΕ ΜΟΥ ΗΛΙΕ ΜΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΕ ΜΟΥ ΠΑΡ ΤΑ ΜΟΥ


ΠΑΡΤΑ ΜΟΥ ΟΛΑ ΚΙ ΑΣΕ ΜΟΥ ΑΣΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ


ΝΑ ΜΗ ΔΕΙΞΩ ΔΑΚΡΥ ΝΑ Σ ΑΓΓΙΞΩ ΜΟΝΟ ΚΑΙ


ΑΣ ΚΑΩ ΦΩΝΑΞΑ ΚΙ ΑΠΛΩΣΑ ΤΟ ΧΕΡΙ



ΧΑΘΗΚΕ Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΝ ΚΑΤΑΠΙΕ Η ΑΝΟΙΞΗ ΜΕ ΤΑ ΣΚΛΗΡΑ ΤΗΣ ΔΟΝΤΙΑ ΣΑΝ ΑΜΥΓΔΑΛΟ



ΚΑΙ ΟΡΘΟΣ ΠΑΛΙ ΑΠΟΜΕΙΝΑ Μ ΕΝΑ ΚΑΜΕΝΟ ΧΕΡΙ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΠΟΥ Μ ΑΠΩΘΗΣΑΝ ΟΙ ΣΥΜΦΟΡΕΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΩ ΤΟ ΔΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΤΟΥΤΟΥ.





ΤΟ 1971Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΧΑΛΑΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΟΓΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ Σ ΑΥΤΟ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΣΥΝΕΙΡΜΟΥΣ. Η ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΙΜΕΝΗ ΣΕ ΕΠΤΑ ΕΝΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΕΠΤΑ ΣΤΟΙΧΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΑΠΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΠΤΑ (ΤΟΥ ΕΠΤΑ(ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΩΝ ΤΟΥ ΕΠΤΑ), ΑΥΤΗ Η ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΑΠΟΒΛΕΠΕΙ ΣΤΟ ΝΑ ΥΠΟΤΑΧΘΕΙ ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΤΙΘΑΣΟ ΚΑΙ ΔΙΑΧΥΤΟ. ΟΙ ΤΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗΛΟΣΥΓΚΡΟΥΟΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΟΠΕΡΙΟΡΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΠΑΝΙΑ ΣΥΝΑΝΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ.



ΠΕΝΘΩ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΚΑΙ ΠΕΝΘΩ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ


ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΩ Τ’ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ


ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ






ΜΙΛΗΜΕΝΑ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΡΚΕΣ ΠΟΥ ΕΚΡΟΥΣΑΝ ΓΛΥΚΑ


ΟΙ ΚΙΘΑΡΕΣ ΠΟΥ ΑΝΑΒΟΣΒΗΣΑΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΡΑ


ΤΑ "ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ" ΚΑΙ ΤΑ "ΜΗ"


ΜΙΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ , ΜΙΑ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ






ΤΑ ΔΥΟ ΜΙΚΡΑ ΖΩΑ,ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ


ΠΟΥ ΓΥΡΕΥΑΝ Ν’ΑΝΕΒΟΥΝΕ ΚΡΥΦΑ ΤΟ ΕΝΑ ΣΤΟ ΑΛΛΟ


Η ΓΛΑΣΤΡΑ ΜΕ ΤΟ ΔΡΟΣΑΧΙ ΣΤΙΣ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΑΥΛΟΠΟΡΤΕΣ


ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΟΙ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΟΥΣΑΝ ΜΑΖΙ


ΠΑΝΩ ΑΠ’ΤΙΣ ΞΕΡΟΛΙΘΙΕΣ,ΠΙΣΩ ΑΠ’ΤΟΥΣ ΦΡΑΧΤΕΣ


ΤΗΝ ΑΝΕΜΩΝΑ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΕ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ


ΚΙ ΕΤΡΕΜΕΣ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΜΩΒ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ


ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕΣ






ΕΑΝ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ


ΤΟ ΞΥΛΙΝΟ ΔΟΚΑΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ ΦΑΝΤΟ


ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ , ΤΗ ΓΟΡΓΟΝΑ ΜΕ ΤΑ ΞΕΠΛΕΚΑ ΜΑΛΛΙΑ


ΤΗ ΓΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΟΙΤΑΞΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ




ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΚΑΘΩΣ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΕΡΩΤΑ ΙΔΕΑΤΟ ΚΑΙ ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟ . ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΚΟ ΑΛΛΑ ΤΑΥΤΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΚΕΙΝΑ ΤΑ ΚΥΤΑΡΑ ΤΩΝ ΔΕΡΜΑΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ. ΟΔΗΓΗΤΗΣ ΣΤΟ ΔΙΑΧΥΤΟ ΜΕ ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΚΑΛΥΠΤΟΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΡΑ ΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΙ.



ΈΤΣΙ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ



ΕΠΕΙΔΗ Σ’ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΞΕΡΩ


ΝΑ ΜΠΑΙΝΩ ΣΑΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ


ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ,ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΤΟ ΠΟΔΙ ΣΟΥ ΜΕΣ ΣΤ’ΑΧΑΝΗ ΣΕΝΤΟΝΙΑ


ΝΑ ΜΑΔΑΩ ΓΙΑΣΕΜΙΑ --ΚΙ ΕΧΩ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ


ΑΠΟΚΟΙΜΙΣΜΕΝΗ,ΝΑ ΦΥΣΩ ΝΑ ΣΕ ΠΗΓΑΙΝΩ


ΜΕΣ ΑΠΟ ΦΕΓΓΑΡΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΣΤΟΕΣ


ΥΠΝΩΤΙΣΜΕΝΑ ΔΕΝΤΡΑ ΜΕ ΑΡΑΧΝΕΣ ΠΟΥ ΑΣΗΜΙΖΟΥΜΕ






ΑΚΟΥΣΤΑ Σ’ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ


ΠΩΣ ΧΑΙΔΕΥΕΙΣ,ΠΩΣ ΦΙΛΑΣ


ΠΩΣ ΛΕΣ ΨΙΘΥΡΙΣΤΑ ΤΟ "ΤΙ" ΚΑΙ ΤΟ "Ε"


ΤΡΙΓΥΡΩ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΣΤΟΝ ΟΡΜΟ


ΠΑΝΤΑ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΦΩΣ ΚΙ Η ΣΚΙΑ






ΠΑΝΤΑ ΕΣΥ Τ’ΑΣΤΕΡΑΚΙ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΓΩ ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΠΛΕΟΥΜΕΝΟ


ΠΑΝΤΑ ΕΣΥ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΚΙ ΕΓΩ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΤΟ ΔΕΞΙΑ


ΤΟ ΒΡΕΓΜΕΝΟ ΜΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ Η ΛΑΜΨΗ ΕΠΑΝΩ ΣΤΑ ΚΟΥΠΙΑ


ΨΗΛΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΙΣ ΚΛΗΜΑΤΙΔΕΣ


ΤΑ ΔΕΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ,ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΚΡΥΩΝΕΙ


ΠΑΝΤΑ ΕΣΥ ΤΟ ΠΕΤΡΙΝΟ ΑΓΑΛΜΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΓΩ Η ΣΚΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ


ΤΟ ΓΕΡΤΟ ΠΑΝΤΖΟΥΡΙ ΕΣΥ,Ο ΑΕΡΑΣ ΠΟΥ ΤΟ ΑΝΟΙΓΕΙ ΕΓΩ


ΕΠΕΙΔΗ Σ’ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ Σ’ΑΓΑΠΩ


ΠΑΝΤΑ ΕΣΥ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΓΩ Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΞΑΡΓΥΡΩΝΕΙ:




ΤΟΣΟ Η ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΣΟΥ ΑΝΑΠΝΟΗ



ΠΟΥ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ


ΜΕΣ ΣΤΟΥΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΤΟΙΧΟΥΣ,ΤΟ ΤΑΒΑΝΙ,ΤΟ ΠΑΤΩΜΑ


ΝΑ ΦΩΝΑΖΩ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΧΤΥΠΑ Η ΦΩΝΗ ΜΟΥ


ΝΑ ΜΥΡΙΖΩ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΚΑΙ Ν’ΑΓΡΙΕΥΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ


ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΑΔΟΚΙΜΑΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠ’ΑΛΛΟΥ ΦΕΡΜΕΝΟ


ΔΕΝ Τ’ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΙ ΕΙΝΑΙ ΝΩΡΙΣ,Μ’ΑΚΟΥΣ


ΕΙΝΑΙ ΝΩΡΙΣ ΑΚΟΜΗ ΜΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΥΤΟΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ


ΝΑ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.



ΔΙΝΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΚΦΑΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΤΟΛΜΗ ΑΠΟΚΑΘΥΛΩΜΕΝΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΣΥ. ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΜΕΙΣ ΣΤΟ ΔΙΗΝΕΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ. ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ Η ΑΒΥΣΣΟΣ ΕΝΩΝΕΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΩΝΕΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ ΕΤΣΙ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΧΑΝΕΣΑΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. Ο ΑΥΘΟΡΜΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΜΕ ΛΥΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΠΙΚΡΟΓΛΥΚΟ ΠΟΝΟ ΤΟΛΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ.



ΕΙΜ’ΕΓΩ, Μ’ΑΚΟΥΣ


Σ’ΑΓΑΠΩ, Μ’ΑΚΟΥΣ


ΣΕ ΚΡΑΤΩ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΩ ΚΑΙ ΣΟΥ ΦΟΡΩ


ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΝΥΦΙΚΟ ΤΗΣ ΟΦΗΛΙΑΣ, Μ’ΑΚΟΥΣ


ΠΟΥ Μ’ΑΦΗΝΕΙΣ, ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ, Μ’ΑΚΟΥΣ



ΣΟΥ ΚΡΑΤΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥΣ



ΟΙ ΠΕΛΩΡΙΕΣ ΛΙΑΝΕΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΦΑΙΣΤΕΙΩΝ ΟΙ ΛΑΒΕΣ


ΘΑ’ΡΘΕΙ ΜΕΡΑ, Μ’ΑΚΟΥΣ


ΝΑ ΜΑΣ ΘΑΨΟΥΝ , ΚΙ ΟΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΥΣΤΕΡΑ ΧΡΟΝΟΙ


ΛΑΜΠΕΡΑ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΕΤΡΩΜΑΤΑ, Μ’ΑΚΟΥΣ


ΝΑ ΓΥΑΛΙΣΕΙ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥΣ Η ΑΠΟΝΙΑ ,Μ’ΑΚΟΥΣ


ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ


ΚΑΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΡΙΞΕΙ
ΤΑ ΝΕΡΑ ΕΝΑ ΕΝΑ , Μ’ΑΚΟΥΣ


ΤΑ ΠΙΚΡΑ ΜΟΥ ΒΟΤΣΑΛΑ ΜΕΤΡΩ, Μ’ΑΚΟΥΣ


ΚΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, Μ’ΑΚΟΥΣ


ΌΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΟΙ ΦΙΓΟΥΡΕΣ


ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ


ΒΓΑΖΟΥΝ ΔΑΚΡΥ ΑΛΗΘΙΝΟ ,Μ’ΑΚΟΥΣ


ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΑΨΗΛΑ, Μ’ΑΚΟΥΣ


ΈΝΑ ΠΕΡΑΣΜΑ ΒΑΘΥ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ


ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΜΕ ΚΕΡΙΑ ΚΑΙ ΝΕΚΡΩΣΙΜΟΥΣ ΨΑΛΜΟΥΣ


ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΠΑΩ ,Μ’ΑΚΟΥΣ


Ή ΚΑΝΕΙΣ Η ΚΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΖΙ, Μ’ΑΚΟΥΣ



ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ ΚΑΙ Μ’ΑΚΟΥΣ


ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ


ΜΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΚΟΨΑΜΕ


ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ Ν’ΑΝΘΙΣΕΙ ΑΛΛΙΩΣ, Μ’ΑΚΟΥΣ


Σ’ΑΛΛΗ ΓΗ,Σ’ΑΛΛΟ ΑΣΤΕΡΙ,Μ’ΑΚΟΥΣ


ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΧΩΜΑ , ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΑΕΡΑΣ


ΠΟΥ ΑΓΓΙΞΑΜΕ, Ο ΙΔΙΟΣ, Μ’ΑΚΟΥΣ



ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΗΠΟΥΡΟΣ ΔΕΝ ΕΥΤΥΧΗΣΕ Σ’ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ



ΑΠΟ ΤΟΣΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟΣΟΥΣ ΒΟΡΙΑΔΕΣ, Μ’ΑΚΟΥΣ


ΝΑ ΤΙΝΑΞΕΙ ΛΟΥΛΟΥΔΙ,ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ, Μ’ΑΚΟΥΣ


ΜΕΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ


ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, Μ’ΑΚΟΥΣ


ΑΝΕΒΑΣΑΜΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΝΗΣΙ,Μ’ΑΚΟΥΣ


ΜΕ ΣΠΗΛΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΒΟΥΣ ΚΙ ΑΝΘΙΣΜΕΝΟΥΣ ΓΚΡΕΜΟΥΣ


ΆΚΟΥ,ΑΚΟΥ


ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΕΙ ΣΤΑ ΝΕΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΚΛΑΙΕΙ -- ΑΚΟΥΣ;


ΕΙΜ’ΕΓΩ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΩ ΚΙ ΕΙΜ’ΕΓΩ ΠΟΥ ΚΛΑΙΩ, Μ’ΑΚΟΥΣ


Σ’ΑΓΑΠΩ,Σ’ΑΓΑΠΩ, Μ’ΑΚΟΥΣ.





Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ. ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΣΤΟΝ ΕΙΡΜΟ ΤΟΥ ΖΩΗΡΑΔΑ ΚΑΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ , ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΑΛΛΑ ΜΕ ΜΑΚΡΥΝΟ ΤΟ ΕΔΩ ΟΠΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟ ΒΙΩΝΟΥΝ. ΜΟΝΟΙ!!!!

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑ ΤΟ ΜΥΘΟ ΚΑΘΩΣ ΑΞΙΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΗΤΡΑ ΤΩΝ ΣΠΕΡΜΑΤΩΝ ΝΑ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΕΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟ ΛΥΡΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ.



ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΕΧΩ ΣΗΜΑΔΕΨΕΙ ΕΝΑ ΝΗΣΙ


ΑΠΑΡΑΛΛΑΧΤΟ ΕΣΥ ΚΙ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ



ΜΕ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΠΟΡΤΑ ΜΙΚΡΗ


ΈΧΩ ΡΙΞΕΙ ΜΕΣ ΣΤ’ΑΠΑΤΑ ΜΙΑΝ ΗΧΩ


ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΟΜΑΙ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΠΟΥ ΞΥΠΝΩ



ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΜΙΣΗ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟ


ΚΑΙ ΜΙΣΗ ΝΑ ΣΕ ΚΛΑΙΩ ΜΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ




ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΓΡΑΜΜΑ ΑΓΙΑΣΜΑ ΨΥΧΗΣ;

Η

Η ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΡΩΤΑ;



ΕΙΝΑΙ Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ Η ΑΙΓΛΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟ ΕΜΒΡΥΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Η

ΤΟ ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ;

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΣΑΡΚΩΝΕΤΑΙ ΟΡΙΟΘΕΤΏΝΤΑΣ ΜΑΣ ΕΚΤΟΣ Η

ΕΙΝΑΙ Η ΑΚΙΝΗΣΙΑ ΣΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ;



ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ Σ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗ ΖΩΗ


ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Σ ΤΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΛΕΥΡΟ, Τα ΑΛΛΟ ΤΟΥΣ


ΑΝΟΙΧΤΟ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΚΥΜΑΤΑ


ΚΥΜΑΤΑ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΝΑ ΝΑΙ ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ


ΣΑΝ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΡΝΕΤΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.


Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011



ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΟΥ 40,  ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΜΕΙΣ ΛΙΓΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ,  ΣΤΗΛΙΤΕΥΣΕ ΟΧΛΟΣ ΑΛΑΛΑΖΟΝ.

ΥΠΕΡΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΕΑΥΤΟΝ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΒΑΣΙΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΗΡΑΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕ.. ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ ΤΩ ΚΑΙΣΑΡΙ!!!!!!!!!!!!!

ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΡΙΣΤΙΚΑ ΟΠΛΙΖΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΒΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΗΛΑ ΤΗΣ ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑΣ ΕΡΙΔΑΣ. ΟΙ ΙΑΧΕΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΟΥΤΕ ΜΑΣ ΑΠΑΛΛΑΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΕΙΛΗΜΕΝΑ . Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΕΡΕΒΙΚΗ ΜΑΣ ΝΕΚΡΩΝΕΙ ΚΑΙ ΩΣ ΑΛΛΟΙ ΥΠΟΔΟΥΛΟΙ ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΟΡΑΜΑ.

ΕΣΥ ΓΥΡΙΣΕΣ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ . ΚΡΑΤΗΣΕΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΔΙΑΦΥΛΑΣΣΟΝΤΑΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΑΜΑΥΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΞΑ ΣΟΥ.


ΘΡΗΝΩ  ΓΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΑΙΩΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙ ΣΤΙΣ ΧΑΡΑΓΜΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

ΠΟΝΩ ΚΑΘΕ ΠΟΥ Η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΜΕΙΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΕΓΩ.

ΘΛΙΒΟΜΑΙ ΠΟΥ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΜΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ  ΒΑΡΟΣ.

ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ Η ΜΕΡΑ ΔΕΝ  ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΜΟΥ ΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΟΔΥΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ ΠΕΔΙΑΔΑΣ ΠΑΝΜΟΝΑΧΗ ΑΝΑΖΗΤΩ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΞΩ. ΤΟΥΣ  ΦΥΓΑΔΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ.

ΑΛΛΟ ΛΟΙΠΟΝ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΑΡΑ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΕΔΩ ΝΑ ΛΑΞΕΥΩ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΣΑΣ ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΥΛΙΣΗΣ ΣΑΣ.